Mekanın Ruhu Kimdir?

Ve işte hikayem, bir sürü patikalardan geçip girdiğim son yolun hikayesi. Herkes için turist rehberliği, benim için bir varoluş alanı olan o hikaye.

 

John Ash kitabında şöyle yazmıştı:

 

“…Gördüğüm ‘çöküş’ değil, ruh inceliği ile karşı konulmaz görsel ihtişamın bir birleşimiydi. Burada büyük, gizemli aynı zamanda ihmale ve iftiraya uğramış, bu haliyle de benim ilgi ve anlayışımı bekleyen bir şey vardı.”

 

” …ihmale ve iftiraya uğramış, bu haliyle de benim ilgi ve anlayışımı bekleyen bir şey vardı. "İşte tüm eşyaya, tabiata, tarihe, hayata, insanlığa fazlaca yoğunlaşabilen halimi açıklayan, tamamını anlatan bir ifade. Çıkış noktam.

 

Yılların izlerini silmeye çalıştığı onca şey, derinden kederlenmiş ya da çılgın kahkahalar atmış onca insan, onlara bahşedilen mucizeler, uğradıkları ihanetler. Tüm bunlara duyduğum şefkatle elimi uzatıp onları bu değişmiş, tozlu sokaklarda yok olmaktan kurtarmaya, hatırlanmaya değenin hatırlanmasına çalışmak… içimden gelen bir şefkatle onları yeniden su yüzüne çıkararak tekrar nefes almalarını sağlamak benim işim.

 

Sokaklarda, kitaplarda, hatıralarda ve anıtlarda solmaya yüz tutmuşların, bir zamanlar Allah’ın bu dünyaya bahşettiklerinin izini sürmek, derinlerden tutup çıkarmak, tozunu silkelemek, parlatmak, sen değerlisin diye teselli etmek. İçimi yaşamla dolduran, kendime iş edindiğim şey bu.

 

Kazancı ilham verici hikayeler olan bir tür definecilik, bir zamanda seyahat.

 

Yıllar önce bu yola girmeme sebep olan kişi, üstad kabul ettiğim Ahmet Faik Özbilge, tam da bunu yapmıştı. Şehrin üstünden asırları bir örtü gibi çekip almış, o yılları, yapıları, devletleri hallaç pamuğu gibi atmış, bana 1500 senenin öncesini göstermişti. Ben orada bir Bizans şehrini canlı kanlı görmüş ve gözümden kalkan bu perdenin şaşkınlığı ile Laleli’nin ortasında donakalmıştım. İlk zamanda seyahatimdi, sonra bitmedi. Sonra, insanları elinden tutup bu seyahate ben çıkarmaya karar verdim.

 

Şimdi, çoğu zaman üstünü kalın asırların örttüğü yerlerde, ihmal edilmiş ve yok sayılmış  her şeye nazar ederek o zamandan bu zamana seyahatteyim. Trafiği, insanları , harabeleri değil, oranın ruhunu görmenin, bir zamanları onları heyecanlandıran, korkutan o anları tekrar hissetmenin ve hissettirmenin peşindeyim. Kimsenin bakmadığına bakmanın;  insanları, devletleri, acıları, kültürleri ayırmadan onlara bir empati ile şahit oluş halinin sevdasına kapılmış haldeyim.

 

Ve Ash’in dediği gibi “büyük, gizemli aynı zamanda ihmale ve iftiraya uğramış, bu haliyle de benim ilgi ve anlayışımı bekleyen” herşeyin elinden tutmak ve anısına sahip çıkmak için yollardayım. Sonunda kendi yolumdayım.

 

Ben şimdi herkesin bildiği tabirle bir turist rehberi, tarihi rotaların gün yüzüne çıkarıcısı, unutulanların hatırlatıcısı, insanların önüne düşüp onları o zamandan bu zamana hayretler içinde dolaştıranım.

 

Şimdi o köşeyi döneceğiz ve ansızın 1000 yıl geriye gideceğiz. Hazır mısınız?